ഒരു ലിറ്റർ എഥനോളിന് ചെലവാക്കുന്നത് പതിനായിരം ലിറ്റർ വെള്ളം! എഥനോൾ നയത്തിലെ ഞെട്ടിക്കുന്ന കണക്കുകൾ

ഇന്ത്യയുടെ ഊർജ്ജ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി ഇറക്കുമതി ചെയ്യുന്ന അസംസ്‌കൃത എണ്ണയെ ആശ്രയിക്കുന്നത് കുറയ്ക്കാൻ ലക്ഷ്യമിട്ടുള്ള 'എഥനോൾ ബ്ലെൻഡിംഗ്' (Ethanol Blending) പദ്ധതി വലിയ പ്രതിസന്ധികളിലേക്ക് നീങ്ങുന്നതായി റിപ്പോർട്ടുകൾ. ഹരിത ഇന്ധനം എന്ന നിലയിൽ ആഗോളതലത്തിൽ എഥനോൾ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കപ്പെടുമ്പോഴും, ഇന്ത്യയെപ്പോലെയുള്ള ഒരു രാജ്യത്ത് ഇത് ഗുരുതരമായ ജലക്ഷാമത്തിനും പരിസ്ഥിതി ആഘാതത്തിനും കാരണമാകുമെന്നാണ് വിദഗ്ധർ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നത്. ഒരു ലിറ്റർ എഥനോൾ നിർമ്മിക്കാൻ ഏകദേശം 10,000 ലിറ്ററിലധികം വെള്ളം ആവശ്യമാണെന്ന ഞെട്ടിക്കുന്ന വിവരമാണ് ഇപ്പോൾ പുറത്തുവരുന്നത്.

ജല ഉപഭോഗവും കൃഷിയും

എഥനോൾ നിർമ്മാണത്തിനായി പ്രധാനമായും ഉപയോഗിക്കുന്നത് നെല്ല്, കരിമ്പ്, ചോളം എന്നീ വിളകളാണ്. ഇവ മൂന്നും ഇന്ത്യയിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ വെള്ളം ആവശ്യമുള്ള വിളകളാണെന്നതാണ് പ്രധാന വെല്ലുവിളി. ഒരു കിലോ അരി ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കാൻ 3,000 മുതൽ 5,000 ലിറ്റർ വരെ വെള്ളം ആവശ്യമാണ്. ഈ അരിയിൽ നിന്ന് എഥനോൾ വേർതിരിച്ചെടുക്കുമ്പോൾ ജലത്തിന്റെ മൊത്തം ഉപഭോഗം കുത്തനെ ഉയരുന്നു. കൃഷി മന്ത്രാലയത്തിന്റെ കണക്കുകൾ പ്രകാരം, അരിയിൽ നിന്ന് ഒരു ലിറ്റർ എഥനോൾ നിർമ്മിക്കാൻ 10,790 ലിറ്റർ വെള്ളം വേണം. കരിമ്പിന് ഇത് 3,630 ലിറ്ററും ചോളത്തിന് 4,670 ലിറ്ററുമാണ്.

ഭൂഗർഭജലം ഇല്ലാതാകുന്നു

ഇന്ത്യയിലെ 21 പ്രധാന നഗരങ്ങളിൽ 2030-ഓടെ ഭൂഗർഭജലം പൂർണ്ണമായും ഇല്ലാതാകുമെന്ന് നിതി ആയോഗിന്റെ റിപ്പോർട്ടുകൾ നേരത്തെ തന്നെ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകിയിട്ടുണ്ട്. ഈ സാഹചര്യത്തിലാണ് ഇത്രയധികം ജലം ആവശ്യമായ ഒരു പദ്ധതിയുമായി സർക്കാർ മുന്നോട്ട് പോകുന്നത്. നിലവിൽ മഹാരാഷ്ട്ര, ഉത്തർപ്രദേശ്, കർണാടക തുടങ്ങിയ സംസ്ഥാനങ്ങളിലാണ് ഭൂരിഭാഗം ഇഥനോൾ പ്ലാന്റുകളും സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്. ഈ പ്രദേശങ്ങളെല്ലാം തന്നെ ഇതിനോടകം കടുത്ത ജലക്ഷാമം നേരിടുന്നവയാണ്. വ്യവസായങ്ങൾക്കായി വൻതോതിൽ ഭൂഗർഭജലം ഊറ്റിയെടുക്കുന്നത് സാധാരണക്കാരുടെ കുടിവെള്ള ലഭ്യതയെപ്പോലും ബാധിക്കാനിടയുണ്ട്.

എഥനോൾ ഉൽപ്പാദനം വർദ്ധിപ്പിക്കാനായി സർക്കാർ സ്വീകരിക്കുന്ന പുതിയ നിലപാടുകൾ ഭക്ഷ്യസുരക്ഷയെയും ബാധിച്ചേക്കാം. പൊതുവിതരണ സമ്പ്രദായത്തിൽ (PDS) പാവപ്പെട്ടവർക്ക് നൽകുന്ന അരിയുടെ അളവ് കുറയ്ക്കാനും, ആ വിഹിതം എഥനോൾ നിർമ്മാണത്തിനായി ഡിസ്റ്റിലറികൾക്ക് നൽകാനുമുള്ള നീക്കങ്ങൾ നടക്കുന്നുണ്ട്. 2025-26 സാമ്പത്തിക വർഷത്തിൽ ഏകദേശം 90 ലക്ഷം ടൺ അരി ഇത്തരത്തിൽ മാറ്റിവെക്കാനാണ് ലക്ഷ്യമിടുന്നത്. ജനങ്ങളുടെ വിശപ്പടക്കാൻ ഉപയോഗിക്കേണ്ട ധാന്യം ഇന്ധനമാക്കി മാറ്റുന്നത് ധാർമ്മികമായ ചോദ്യങ്ങളും ഉയർത്തുന്നുണ്ട്.

എഥനോൾ നിർമ്മാണ പ്രക്രിയയിൽ പുറന്തള്ളപ്പെടുന്ന 'വിനാസ്' (Vinasse) എന്ന രാസമാലിന്യം മറ്റൊരു പാരിസ്ഥിതിക ഭീഷണിയാണ്. കൃത്യമായ സംസ്കരണ സംവിധാനങ്ങളില്ലാതെ ഇവ പുറന്തള്ളുന്നത് നദികളിലെയും കിണറുകളിലെയും ജലം മലിനമാകുന്നതിനും ജലജീവികളുടെ നാശത്തിനും കാരണമാകുന്നു. ഹരിത ഊർജ്ജം എന്ന ലേബലിൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന ഈ പദ്ധതി, യഥാർത്ഥത്തിൽ പരിസ്ഥിതിക്ക് എത്രത്തോളം ഗുണകരമാണെന്ന പുനർചിന്തനം അത്യാവശ്യമാണ്.

ഇന്ധന ഇറക്കുമതി കുറയ്ക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യം സ്വാഗതാർഹമാണെങ്കിലും, അത് രാജ്യത്തെ ജലസ്രോതസ്സുകളെയും ഭക്ഷ്യസുരക്ഷയെയും തകർക്കുന്ന രീതിയിലാകരുത്. വെള്ളത്തിന് പകരം വെക്കാൻ മറ്റൊന്നില്ലാത്തതിനാൽ, സുസ്ഥിരമായ മറ്റു മാർഗ്ഗങ്ങൾ തേടേണ്ട സമയം അതിക്രമിച്ചിരിക്കുന്നു.